Chapter X [Nc 18+]
น้ำตาของจื่อเทาไม่ได้มีผลอะไรต่อร่างสูงเลย
ร่างสูงกระชากเอาเสื้อผ้าที่เหลือของร่างโปร่งออกแล้วโยนทิ้งไว้ที่ข้างเตียง
พร้อมกับเปลื่องเสื้อผ้าราคาแพงของตัวเองออก
“อยะ....อื้อ~”
ร่างสูงทาบทับลงบนเรือนร่างที่งดงามของร่างบาง
แล้วบดขยี้ริมฝีการลงกับปากเรียวสีพีช ของร่างเล็กอย่าเอาแต่ใจ
ปลายลิ้นอุ่นร้อนแทรกตัวเข้าไปสำรวจโพรงปากหวานของจื่อเทา
แล้วกวาดต้อนลิ้นเล็กที่พยายามเบี่งหนี
พร้อมกับลิ้มรสอันหอมหวานของคนตัวเล็กหลังจากที่ไม่ได้ ลิ้มชิมมานานเกือบสองเดือน
“แฮก..แฮก..”
ทันทีที่ร่างสูงละริมฝีปากออกจื่อเทาก็แทบขาดอาการหายใจหน้าแดงก่ำ
จากจุมพิตที่ร่างสูงมอบให้ในหลายนาที
เมื่อละจากเรียวปากบางแล้วร่างสูงก็ตรงลงไปซุกไซร้ซอกคอขาว
แล้วประทับตราสีกุหลาบลงหลายจุด แล้วไต่ลงมากัดเบาๆที่ไหล่บาง
“อ่ะ!! ฮึก หยะ หยุดก่อน ” ร่างโปร่งกลั้นสะอื้นแล้วพูดขึ้นเบาๆ
“ผม ผมยอมคุณทุกอย่างเลย ขอแค่อย่ารุนแรงกับผมได้มั้ย อ่ะ”
จื่อเทาจำใจต้องยอมเพราะไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่านี้อีกแล้ว
ถ้ายังรั้นและขัดขืนต่อไป ร่างสูงอาจจะทำรุนแรงกับเขามากกว่าเดิมก็ได้
สู้ยอมๆไปคงดีกว่า เมื่อร่างสูงกัดที่ไหล่ของร่างบางแล้วก็ไล่ลงไปจะชิมเม็ดทับทิมสีหวานที่ชูชันล่อสายตาอยู่ได้
ฟังที่ร่างโปร่งพูดขึ้นก็หยุดชะงักแล้วยันตัวขึ้นสบตากับคนตัวเล็กกว่าตรงหน้า
“หึ คิดได้ด้วยเหรอว่าควรทำตัวยังไง ก็ได้ฉันทำเบาๆก็ได้”
ร่างสูงยิ้มที่มุมปาก
แล้วเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดที่รัดข้อมือเล็กจนเป็นแผลออก
แล้วโยนไปกองรวมกับเสื้อของจื่อเทาที่ถูกร่างสู.ตัดจนขาดข้างๆเตียง
แล้วโน้มตัวลงทาบทับกับร่างโปร่งจนมังกรและแพนด้าสัมผัสกันจนมันกรยิ่งที่กำลังจะตื่นถึงกับตื่นเต็มตา
เมื่อข้อมือเป็นอิสระร่างเล็กก็ได้แต่นอนนิ่งๆปล่อยให้ร่างสูงทำตามใจชอบ
ไม่กล้าจะขัดขืน เพราะรู้ตัวว่ากำลังของเขาไม่สามารถสู้อี้ฟานได้เลย
“อึก อ๊ะ ”
อี้ฟานสอดมือเข้าไปยกอกของร่างโปร่งให้สูงขึ้น
แล้วละเลงลิ้นไปชิมยอดอกสีหวานที่ตั้งชูชันท้าทายร่างสูงให้ลิ้มลอง อีกข้างก็ไม่ได้อยู่เฉยเรียวนิ้วของร่างสูงสะกิดเล่น
จนแข็งขืนไม่แพ้กัน
จนความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วแผ่นอกจนร่างโปร่งหลุดครางเสียวหวานออกไป
และแอ่นอกขึ้นรับความหรรษาที่ร่างสูง
มอบให้
มอบให้
“อย่ากักไว้สิ ฉันอยากได้ยินเสียงนาย” ร่างสูงกระซิบที่ข้างหูร่างโปร่งเบาๆ
แล้วไปสนใจกับหน้าท้องเรียบเนียนที่ยังไม่มีความเปลี่ยนแปลง แล้วกดจูบลงเบาๆ
พลางสบตากับดวงตาหวานเยิ้มด้วยความปราถนาที่ถูกร่างสูงปลุกขึ้นมา เท่านั้นความอดทนของร่างสูงก็สิ้นสุด
เพราะความปราถนามันลุกโชนเพราะใบหน้าของร่างเล็กยามถูกกลั้นแกล้งมันทำให้สัญชาตญาณดิบของอี้ฟานตื่นขึ้นจนลืมคำพูดของตัวเอง
“อ๊ะ โอ้ย!!! เอาออกไป ฮึกผมเจ็บ ฮื่อ”
ร่างสูงกระชากขาเรียวให้แยกออกจากกันแล้วกระแทกตัวเข้าไปจนสุดในครั้งเดียวจนร่างเล็กดิ้นหนี
จะเจ็บปวดราวกับร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆแผ่ไปทั่วทั้งร่าง หยาดน้ำสีใสกลิ้งลงมาจากหางตาเรียวไม่ขาดสาย
“อื่ม ซี้ดดด อ๊า โทษที นายยั่วจนฉันทนไม่ได้ อ่า แน่นชะมัด” ร่างสูงทิ้งกายแช่ไว่สักพักเพื่อให้ร่างบางได้ปรับตัว
แล้วจับร่างโปร่งให้นอนคว่ำ ทั้งๆที่ยังเชื่อมต่อกันอยู่
“อึก หยุดก่อน อ่ะ ผมเจ็บ อ๊าาาาาาาาา” ร่างโปร่งขอร้องให้หยุด ในขณะที่ร่างสูงถอนตัวออกไปเกือบหมดแล้วกระแทกกลับเข้าไปโดนจุดของจื่อเทาจนความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วร่างกายเล็กที่นอนคว้ำซุกหน้าลงกับหมอนใบใหญ่
“อื่อ ตรงนี้สิน่ะ ของนายมันแน่นชะมัด อ๊า~”
ร่างสูงครางเสียงต่ำแล้วกระแทกตัวเข้าออกกดย้ำตรงจุดเดิมจนความเสียงซ่านกลบทับความเจ็บปวด
ทำให้จื่อเทาครางเสียงหวานลั่นห้อง
“อ๊ะๆๆ อ๊าาาาา ตรงนั้นมัน อ๊า!” ร่างสูงกอดคนตัวเล็กจากด้านหลังแล้วลูบไล้ไปทั่วแผ่นอกบาง
จงใจไล่ไปสะกิดยอดอกที่แข็งขื่นขึ้นมา ก่อนจะขยับไปรูดรั้งแกนกายเล็กอีกครั้ง
จนร่างเล็กทนไม่ไหวปลดปล่อยออกมาใส่มือของร่างสูง
เมื่อร่างบางปลดปล่อยไปแล้ว
ร่างสูงจึงเร่งจังหวะขึ้นเล็กน้อย แล้วกระแทกตัวหนักๆสองสามครั้ง
และปลดปล่อยในตัวร่างบางจนหมด
“แฮก แฮก เอาออกไปเถอะ แฮก ผมไม่ไหวแล้ว” ร่างโปร่งหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน
หน้าอกบางกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็วเหมือนคนที่เพิ่งวิ่งมาในระยะทางที่ไกลมากๆ
อี้ฟานถอนตัวออก
ก่อนตวัดผ้าห่มมาคลุมร่างของจื่อเทาไว้แล้วลุกเข้าห้องน้ำเพื่อไปอาบน้ำล้างตัวใหม่ เมื่อร่างสูงเข้าห้องน้ำไปสักพักใหญ่ๆ
ท้องน้อยของจื่อเทาก็ปวดจี้ดขึ้นมา จนร่างจื่อเทานอนตัวคู้
ดิ้นจนผ้าห่มไปกองอยู่อีกฝั่ง น้ำตาไหลนองหน้า –ได้โปรดเถอะพระเจ้า
อย่าให้ลูกของผมเป็นอะไรไปเลย อย่าให้เขาจากผมไป—
........................................................................................................................................................
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น