Chapter I [Nc 18+]
“ไอ้...อุ๊บ...”
ร่างสูงก้มลงประกบริมฝีปากบางอย่างรวดเร็ว
ก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดจบ
ลิ้นอุ่นร้อนพยายามรุกรานเข้าไปลิ้มรสหอมหวานภายใน แต่ริมฝีปากบางยังคงปิดสนิท จนร่างสูงรู้สึกขัดใจ ฝ่ามือแกร่งคว้าคางมนของคนตัวเล็กแล้วออกแรงบีบจนร่างโปร่งปวดไปหมด จึงเผลอเปิดทางให้ร่างสูงเข้ามาลิ้มชิมความหวานจากริมฝีปากสวยของตน
แต่ถึงกระนั้นร่างโปร่งก็ยังคงไม่สิ้นฤทธิ์พยายามเบี่ยงหน้าหลีกเลี่ยงร่างสูงจน
ร่างสูงต้องจับท้ายทอยของร่างโปร่งให้รับรสจูบของเขาอย่างไม่อาจทางเลี่ยงได้ ปลายลิ้นอุ่นร้อน กวาดชิมรสไปทั่ว แล้วต้อนลิ้นเล็กๆที่พยายามหลบหลีกมากัดหยอกเบาๆ
ผลั๊ก!!! ตุ๊บ!!!
ร่างสูงที่ลงมานอนกองกับพื้นเพราะแรงส่งจากฝาเท้าน้อยๆ
ของหวง จื่อเทา รีบลุกขึ้นมาจ้องคนตัวเล็กบนเตียงด้วยสายตาคมกริบปานจะฆ่าให้ตายเสียตอนนั้น
ก่อนจะอัดหมัดหนักๆเข้าที่หน้าท้องแบบเรียบของร่างโปร่ง จนอีกฝ่ายจุกจนตัวงอ
“ชั้นนึกแล้วเชียว ว่านายคงจะฤทธิ์เยอะไม่น้อย”
ร่างสูงว่าพลางส่งยิ้มหวาน(?)ให้กับคนที่นอนคุดคู้อยู่ตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยต่อ
“ชั้นก็เลยเตรียมตัวช่วยไว้อย่างหนึ่ง
ที่จริงแล้วชั้นก็ไม่ได้อยากจะใช้นักหรอก แต่นายมันฤทธิ์มากเองนี่นะ”
ร่างสูงหยิบเม็ดยาจากแก้วยาข้างเตียงขึ้นมากิน
แล้วประกบจูบกับร่างโปร่งทันที
ปลายลิ้นอุ่นร้อนดันเม็ดยาจากร่างสูงให้กับจื่อเทา
เพราะสติที่ถูกบันทอนจากอาการจุกจึงทำให้ร่างโปร่งกลืนเม็ดยานั้นลงไปง่ายอย่างไม่ขัดขืนเลยแม่แต่น้อย
“อื้อ~~ อ๊ะ.. ระ...ร้อน ผมร้อน
คุณ คุณเอาอะไรให้ผมกิน อึก..อื้ออออ..”
ร่างสูงลงมือปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าของจื่อเทาแล้วแหวกออก
เผยให้เห็นเม็ดทับทิมสีสด ที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจขอเจ้าของ อี้ฟานไม่รอช้าก้มลงชิมรสที่ทับทิมเม็ดอย่างรวดเร็ว
อีกข้างร่างสูงก็บีบเค้นเล่นจนทับทิมเม็ดเล็กแข้งขืนสู้มือของร่างสูง ริมฝีปากหนาละจากทับทิมรสหวาน มาประทับรอยรักลงบนแผ่นอกสีน้ำผึ้ง ก่อนจะตรงเข้าซุกไซ้ที่ซอกคอ แล้วตีตราสีกุหลาบลงอีกหลายจุด
ทั่วทั่งลำคอระหงและแผ่นอกเนียน
“อ๊ะ....อ้าาาาาา...”
ร่างโปร่งครางเสียงหวานลั่นอย่างไม่สามารถอดกลั้นไว้ได้เมื่อลิ้นร้อนชิ้นเลื้อยลงมาบดขยี้กับยอดอกสีหวานข้างหนึ่งอีกครั้ง อีกข้างกูถูกฝ่ามือใหญ่บีบเค้นจนพายุความปรารถนายิ่งโหมกำลังแรงขึ้นอีก
ฝ่ามืออีกข้างก็กระชากเอากางเกงของคนตัวเล็กออกไป จนเหลือแค่ขั้นในสีขาวที่โป่งนูนจากการตื่นนอนของมินิจื่อเทา อี้ฟานลูบสัมผัสแก่นกายเล็กผ่านเนื้อผ้าเบาๆ จนจื่อเทาปล่อยเสียงครางลั่นอีกครั้ง
ฝ่ามืออีกข้างก็กระชากเอากางเกงของคนตัวเล็กออกไป จนเหลือแค่ขั้นในสีขาวที่โป่งนูนจากการตื่นนอนของมินิจื่อเทา อี้ฟานลูบสัมผัสแก่นกายเล็กผ่านเนื้อผ้าเบาๆ จนจื่อเทาปล่อยเสียงครางลั่นอีกครั้ง
“อ๊าาาาาาาาา...ผะ...ผม..อ๊ะ ผมไม่ไหว มัน..อื้อ..อึดอัด...”
ร่างสูงกระชากเอาชั้นในตัวเล็กออก
และจะผละออกมาจัดการกับชุดของตนเองอย่างรวดเร็ว
ก่อนจะทาบทับร่างเปลือยเปล่าลงบนร่างของจื่อเทา จนไฟราคะลุกโชติช่วงจนแทบจะเผาไหม้ทั้งสองให้ไหม้เกรียม อี้ฟานจูบบนริมฝีปากบางเล็กอีกครั้ง ลิ้นร้อนชื้น เกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกับลิ้นลิ้นไปทั่ว จนร่างโปร่งครางอื้ออึงในลำคอ ไปกระตุ้นความต้องการของอี้ฟานให้เพิ่มขึ้นจนถึงที่สุด
ก่อนจะทาบทับร่างเปลือยเปล่าลงบนร่างของจื่อเทา จนไฟราคะลุกโชติช่วงจนแทบจะเผาไหม้ทั้งสองให้ไหม้เกรียม อี้ฟานจูบบนริมฝีปากบางเล็กอีกครั้ง ลิ้นร้อนชื้น เกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกับลิ้นลิ้นไปทั่ว จนร่างโปร่งครางอื้ออึงในลำคอ ไปกระตุ้นความต้องการของอี้ฟานให้เพิ่มขึ้นจนถึงที่สุด
ร่างสูงผละออกมาอีกครั้งแล้วจับข้างเรียวทั้งสองแยกออกจากกันโดยมีสายตาหวานหยาดเยิ้มด้วยฤทธิ์ยามาตามอย่างไม่คลาดสายตาราวกับกลัวว่าร่างสูงจะหายไป
แล้วอัดกระแทกแกนกายใหญ่เข้าไปในร่างกายของร่างโปร่งจนมิดในคราเดียว
“อ๊ะ..โอ๊ย!”
ความเจ็บปวดจากช่องทางที่ถูกบุกรุกจนฉีกขาดแผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่าง
จนจื่อเทาเจ็บและจุกจนแทบจะไม่มีเสียงร้อง
หยาดน้ำใสบริสุทธิ์หลั่งไหลออกจากหางตาเฉี่ยวคม ราวกับหยาดฝนในคืนพายุที่
ตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย
ตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย
“อ๊าาาา..นายรัดฉันแน่นมากเลย...เอ๊ะ!..เลือดออกเลยหรอ..หึ”
"อึก เอาออกไป อ๊ะ!!"
ช่องทางรักที่บีบรัดเพื่อขับเอาสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาให้หลุดออกไป
บีบรัดแกนกายใหญ่ที่ฝังตัวในร่างโปร่งอย่างแรง จนอี้ฟานเสียวซ่านไปหมด
สายตาคมเข้มเหลือบต่ำลงไปเห็นผ้าปูที่นอนสีน้ำเงิน ที่เริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีเลือด
แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจนัก
ชายหนุ่มกดจูบประทับตรารักไปทั่วแผ่นอกเนียน
และเริ่มกระชากตัวออกมาจนเกือบหลุด แล้วกระแทกกลับเข้าไปอย่างแรง
จนร่างโปร่งต้องนิ่วหน้า เพราะจุกจนร้องไม่ออก แต่ร่างสูงไม่ได้ใส่ใจยังคงกระแทกตัวเข้าออกเนิบนาบ
แล้วเร่งจังหวะขึ้นจนถี่รั่ว
“อื่มมม...อ๊าาาาา..นายแน่นมากเลยรู้ตัวมั้ย...อื่ออออ..อ๊าา...”
"ฮึก หยุดสักที "
ร่างสูงก้มลงกระซิบเบาๆข้างหูของจื่อเทาที่นอนนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด แล้วขบเม้มใบหูเล็กเบาๆ
แต่มันก็ไม่ได้ช่วยคลายความเจ็บปวดร่างร่างเล็กได้เลย
ร่างสูงยังคงตักตวงเอาความหรรษาจากร่างเล็กอย่างต่อเนื่อง
“ฉันแทบจะทนไม่ไหวแล้ว..อ๊ะ!...อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาา”
กระโพกสอบกระแทกลงบนช่องทางคับแน่นอย่างแรง
และต่อเนื่องสามสี่ครั้งแล้วกระตุกปล่อยของเหลวขุ่นข้นในช่องทางรักจนไหลทะลักออกมาตามเรียวขาเล็ก
ชายหนุ่มถอนความเป็นชายของตนออกมา
และแก้มัดที่ข้อมือให้กับคนที่หมดสติไประหว่างการร่วมรักที่รุนแรงครั้งนี้
แล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มคลุมร่างเปลือยเปล่าตัวเองและร่างเล็กข้างๆ
ก่อนจะหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า
..........................................................................................................................................................
//พู่พยายามแล้วค่ะ ได้แค่นี้จริงๆ ขอโทษด้วยนะค่ะ มือใหม่หัดแต่งอ่ะ
ยังไงก็ติกันได้น่ะค่ะครั้งต่อไปจะพัฒนาให้ดีกว่านี้ค่ะ (พู่รู้สึกว่ามันยังบรรยายได้ไม่ค่อยลื่นเท่าไหร่
แต่ครั้งต่อไปจะลื่นกว่านี้แน่นอนค่ะ)J
//ขอโทษที่หายหัวหายตัวไปนานนนนน น่ะค่ะ
ก็อย่างที่แจ้งไปคืองานเยอะแล้วติดสอบด้วย แต่หลังจากสอบเสร็จก็...มันต่ออารมณ์ไม่ติดอ่ะ
ไม่แต่งนานเกิน เกิดอาการหัวไม่แล่นแต่งไม่ได้ 55555555
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น