Chapter X [Nc 18+]

Chapter X [Nc 18+]

น้ำตาของจื่อเทาไม่ได้มีผลอะไรต่อร่างสูงเลย ร่างสูงกระชากเอาเสื้อผ้าที่เหลือของร่างโปร่งออกแล้วโยนทิ้งไว้ที่ข้างเตียง พร้อมกับเปลื่องเสื้อผ้าราคาแพงของตัวเองออก

“อยะ....อื้อ~”

ร่างสูงทาบทับลงบนเรือนร่างที่งดงามของร่างบาง แล้วบดขยี้ริมฝีการลงกับปากเรียวสีพีช ของร่างเล็กอย่าเอาแต่ใจ ปลายลิ้นอุ่นร้อนแทรกตัวเข้าไปสำรวจโพรงปากหวานของจื่อเทา แล้วกวาดต้อนลิ้นเล็กที่พยายามเบี่งหนี พร้อมกับลิ้มรสอันหอมหวานของคนตัวเล็กหลังจากที่ไม่ได้ ลิ้มชิมมานานเกือบสองเดือน

“แฮก..แฮก..”

            ทันทีที่ร่างสูงละริมฝีปากออกจื่อเทาก็แทบขาดอาการหายใจหน้าแดงก่ำ จากจุมพิตที่ร่างสูงมอบให้ในหลายนาที เมื่อละจากเรียวปากบางแล้วร่างสูงก็ตรงลงไปซุกไซร้ซอกคอขาว แล้วประทับตราสีกุหลาบลงหลายจุด แล้วไต่ลงมากัดเบาๆที่ไหล่บาง

“อ่ะ!! ฮึก หยะ หยุดก่อน ” ร่างโปร่งกลั้นสะอื้นแล้วพูดขึ้นเบาๆ

“ผม ผมยอมคุณทุกอย่างเลย ขอแค่อย่ารุนแรงกับผมได้มั้ย อ่ะ” จื่อเทาจำใจต้องยอมเพราะไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่านี้อีกแล้ว ถ้ายังรั้นและขัดขืนต่อไป ร่างสูงอาจจะทำรุนแรงกับเขามากกว่าเดิมก็ได้ สู้ยอมๆไปคงดีกว่า  เมื่อร่างสูงกัดที่ไหล่ของร่างบางแล้วก็ไล่ลงไปจะชิมเม็ดทับทิมสีหวานที่ชูชันล่อสายตาอยู่ได้ ฟังที่ร่างโปร่งพูดขึ้นก็หยุดชะงักแล้วยันตัวขึ้นสบตากับคนตัวเล็กกว่าตรงหน้า

“หึ คิดได้ด้วยเหรอว่าควรทำตัวยังไง ก็ได้ฉันทำเบาๆก็ได้”

            ร่างสูงยิ้มที่มุมปาก แล้วเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดที่รัดข้อมือเล็กจนเป็นแผลออก แล้วโยนไปกองรวมกับเสื้อของจื่อเทาที่ถูกร่างสู.ตัดจนขาดข้างๆเตียง แล้วโน้มตัวลงทาบทับกับร่างโปร่งจนมังกรและแพนด้าสัมผัสกันจนมันกรยิ่งที่กำลังจะตื่นถึงกับตื่นเต็มตา

            เมื่อข้อมือเป็นอิสระร่างเล็กก็ได้แต่นอนนิ่งๆปล่อยให้ร่างสูงทำตามใจชอบ ไม่กล้าจะขัดขืน เพราะรู้ตัวว่ากำลังของเขาไม่สามารถสู้อี้ฟานได้เลย

“อึก  อ๊ะ ”

อี้ฟานสอดมือเข้าไปยกอกของร่างโปร่งให้สูงขึ้น แล้วละเลงลิ้นไปชิมยอดอกสีหวานที่ตั้งชูชันท้าทายร่างสูงให้ลิ้มลอง อีกข้างก็ไม่ได้อยู่เฉยเรียวนิ้วของร่างสูงสะกิดเล่น จนแข็งขืนไม่แพ้กัน จนความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วแผ่นอกจนร่างโปร่งหลุดครางเสียวหวานออกไป และแอ่นอกขึ้นรับความหรรษาที่ร่างสูง
มอบให้

“อย่ากักไว้สิ ฉันอยากได้ยินเสียงนาย” ร่างสูงกระซิบที่ข้างหูร่างโปร่งเบาๆ แล้วไปสนใจกับหน้าท้องเรียบเนียนที่ยังไม่มีความเปลี่ยนแปลง แล้วกดจูบลงเบาๆ พลางสบตากับดวงตาหวานเยิ้มด้วยความปราถนาที่ถูกร่างสูงปลุกขึ้นมา เท่านั้นความอดทนของร่างสูงก็สิ้นสุด เพราะความปราถนามันลุกโชนเพราะใบหน้าของร่างเล็กยามถูกกลั้นแกล้งมันทำให้สัญชาตญาณดิบของอี้ฟานตื่นขึ้นจนลืมคำพูดของตัวเอง

“อ๊ะ โอ้ย!!! เอาออกไป ฮึกผมเจ็บ ฮื่อ” ร่างสูงกระชากขาเรียวให้แยกออกจากกันแล้วกระแทกตัวเข้าไปจนสุดในครั้งเดียวจนร่างเล็กดิ้นหนี จะเจ็บปวดราวกับร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆแผ่ไปทั่วทั้งร่าง หยาดน้ำสีใสกลิ้งลงมาจากหางตาเรียวไม่ขาดสาย

“อื่ม ซี้ดดด อ๊า โทษที นายยั่วจนฉันทนไม่ได้ อ่า แน่นชะมัด” ร่างสูงทิ้งกายแช่ไว่สักพักเพื่อให้ร่างบางได้ปรับตัว แล้วจับร่างโปร่งให้นอนคว่ำ ทั้งๆที่ยังเชื่อมต่อกันอยู่

“อึก หยุดก่อน อ่ะ ผมเจ็บ     อ๊าาาาาาาาา” ร่างโปร่งขอร้องให้หยุด ในขณะที่ร่างสูงถอนตัวออกไปเกือบหมดแล้วกระแทกกลับเข้าไปโดนจุดของจื่อเทาจนความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วร่างกายเล็กที่นอนคว้ำซุกหน้าลงกับหมอนใบใหญ่

“อื่อ ตรงนี้สิน่ะ ของนายมันแน่นชะมัด อ๊า~” ร่างสูงครางเสียงต่ำแล้วกระแทกตัวเข้าออกกดย้ำตรงจุดเดิมจนความเสียงซ่านกลบทับความเจ็บปวด ทำให้จื่อเทาครางเสียงหวานลั่นห้อง

“อ๊ะๆๆ อ๊าาาาา ตรงนั้นมัน อ๊า!” ร่างสูงกอดคนตัวเล็กจากด้านหลังแล้วลูบไล้ไปทั่วแผ่นอกบาง จงใจไล่ไปสะกิดยอดอกที่แข็งขื่นขึ้นมา ก่อนจะขยับไปรูดรั้งแกนกายเล็กอีกครั้ง จนร่างเล็กทนไม่ไหวปลดปล่อยออกมาใส่มือของร่างสูง

            เมื่อร่างบางปลดปล่อยไปแล้ว ร่างสูงจึงเร่งจังหวะขึ้นเล็กน้อย แล้วกระแทกตัวหนักๆสองสามครั้ง และปลดปล่อยในตัวร่างบางจนหมด

“แฮก แฮก เอาออกไปเถอะ แฮก ผมไม่ไหวแล้ว” ร่างโปร่งหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน หน้าอกบางกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็วเหมือนคนที่เพิ่งวิ่งมาในระยะทางที่ไกลมากๆ

          อี้ฟานถอนตัวออก ก่อนตวัดผ้าห่มมาคลุมร่างของจื่อเทาไว้แล้วลุกเข้าห้องน้ำเพื่อไปอาบน้ำล้างตัวใหม่  เมื่อร่างสูงเข้าห้องน้ำไปสักพักใหญ่ๆ ท้องน้อยของจื่อเทาก็ปวดจี้ดขึ้นมา จนร่างจื่อเทานอนตัวคู้ ดิ้นจนผ้าห่มไปกองอยู่อีกฝั่ง น้ำตาไหลนองหน้า –ได้โปรดเถอะพระเจ้า อย่าให้ลูกของผมเป็นอะไรไปเลย อย่าให้เขาจากผมไป—

........................................................................................................................................................

Chapter I [Nc 18+]

“ไอ้...อุ๊บ...”

ร่างสูงก้มลงประกบริมฝีปากบางอย่างรวดเร็ว ก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดจบ  ลิ้นอุ่นร้อนพยายามรุกรานเข้าไปลิ้มรสหอมหวานภายใน  แต่ริมฝีปากบางยังคงปิดสนิท  จนร่างสูงรู้สึกขัดใจ ฝ่ามือแกร่งคว้าคางมนของคนตัวเล็กแล้วออกแรงบีบจนร่างโปร่งปวดไปหมด  จึงเผลอเปิดทางให้ร่างสูงเข้ามาลิ้มชิมความหวานจากริมฝีปากสวยของตน

แต่ถึงกระนั้นร่างโปร่งก็ยังคงไม่สิ้นฤทธิ์พยายามเบี่ยงหน้าหลีกเลี่ยงร่างสูงจน ร่างสูงต้องจับท้ายทอยของร่างโปร่งให้รับรสจูบของเขาอย่างไม่อาจทางเลี่ยงได้  ปลายลิ้นอุ่นร้อน  กวาดชิมรสไปทั่ว  แล้วต้อนลิ้นเล็กๆที่พยายามหลบหลีกมากัดหยอกเบาๆ

  

ผลั๊ก!!!     ตุ๊บ!!!

            ร่างสูงที่ลงมานอนกองกับพื้นเพราะแรงส่งจากฝาเท้าน้อยๆ ของหวง จื่อเทา  รีบลุกขึ้นมาจ้องคนตัวเล็กบนเตียงด้วยสายตาคมกริบปานจะฆ่าให้ตายเสียตอนนั้น ก่อนจะอัดหมัดหนักๆเข้าที่หน้าท้องแบบเรียบของร่างโปร่ง  จนอีกฝ่ายจุกจนตัวงอ

“ชั้นนึกแล้วเชียว ว่านายคงจะฤทธิ์เยอะไม่น้อย” ร่างสูงว่าพลางส่งยิ้มหวาน(?)ให้กับคนที่นอนคุดคู้อยู่ตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยต่อ

“ชั้นก็เลยเตรียมตัวช่วยไว้อย่างหนึ่ง ที่จริงแล้วชั้นก็ไม่ได้อยากจะใช้นักหรอก แต่นายมันฤทธิ์มากเองนี่นะ”

           

ร่างสูงหยิบเม็ดยาจากแก้วยาข้างเตียงขึ้นมากิน แล้วประกบจูบกับร่างโปร่งทันที  ปลายลิ้นอุ่นร้อนดันเม็ดยาจากร่างสูงให้กับจื่อเทา  เพราะสติที่ถูกบันทอนจากอาการจุกจึงทำให้ร่างโปร่งกลืนเม็ดยานั้นลงไปง่ายอย่างไม่ขัดขืนเลยแม่แต่น้อย 

           

“อื้อ~~ อ๊ะ.. ระ...ร้อน  ผมร้อน  คุณ   คุณเอาอะไรให้ผมกิน อึก..อื้ออออ..”

           

ร่างสูงลงมือปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าของจื่อเทาแล้วแหวกออก เผยให้เห็นเม็ดทับทิมสีสด ที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจขอเจ้าของ อี้ฟานไม่รอช้าก้มลงชิมรสที่ทับทิมเม็ดอย่างรวดเร็ว อีกข้างร่างสูงก็บีบเค้นเล่นจนทับทิมเม็ดเล็กแข้งขืนสู้มือของร่างสูง  ริมฝีปากหนาละจากทับทิมรสหวาน   มาประทับรอยรักลงบนแผ่นอกสีน้ำผึ้ง ก่อนจะตรงเข้าซุกไซ้ที่ซอกคอ  แล้วตีตราสีกุหลาบลงอีกหลายจุด ทั่วทั่งลำคอระหงและแผ่นอกเนียน

“อ๊ะ....อ้าาาาาา...”

           

ร่างโปร่งครางเสียงหวานลั่นอย่างไม่สามารถอดกลั้นไว้ได้เมื่อลิ้นร้อนชิ้นเลื้อยลงมาบดขยี้กับยอดอกสีหวานข้างหนึ่งอีกครั้ง  อีกข้างกูถูกฝ่ามือใหญ่บีบเค้นจนพายุความปรารถนายิ่งโหมกำลังแรงขึ้นอีก
ฝ่ามืออีกข้างก็กระชากเอากางเกงของคนตัวเล็กออกไป จนเหลือแค่ขั้นในสีขาวที่โป่งนูนจากการตื่นนอนของมินิจื่อเทา อี้ฟานลูบสัมผัสแก่นกายเล็กผ่านเนื้อผ้าเบาๆ จนจื่อเทาปล่อยเสียงครางลั่นอีกครั้ง

“อ๊าาาาาาาาา...ผะ...ผม..อ๊ะ ผมไม่ไหว มัน..อื้อ..อึดอัด...”

        

         ร่างสูงกระชากเอาชั้นในตัวเล็กออก และจะผละออกมาจัดการกับชุดของตนเองอย่างรวดเร็ว
ก่อนจะทาบทับร่างเปลือยเปล่าลงบนร่างของจื่อเทา จนไฟราคะลุกโชติช่วงจนแทบจะเผาไหม้ทั้งสองให้ไหม้เกรียม   อี้ฟานจูบบนริมฝีปากบางเล็กอีกครั้ง ลิ้นร้อนชื้น เกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกับลิ้นลิ้นไปทั่ว จนร่างโปร่งครางอื้ออึงในลำคอ ไปกระตุ้นความต้องการของอี้ฟานให้เพิ่มขึ้นจนถึงที่สุด

        

         ร่างสูงผละออกมาอีกครั้งแล้วจับข้างเรียวทั้งสองแยกออกจากกันโดยมีสายตาหวานหยาดเยิ้มด้วยฤทธิ์ยามาตามอย่างไม่คลาดสายตาราวกับกลัวว่าร่างสูงจะหายไป แล้วอัดกระแทกแกนกายใหญ่เข้าไปในร่างกายของร่างโปร่งจนมิดในคราเดียว

“อ๊ะ..โอ๊ย!”

           

            ความเจ็บปวดจากช่องทางที่ถูกบุกรุกจนฉีกขาดแผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่าง จนจื่อเทาเจ็บและจุกจนแทบจะไม่มีเสียงร้อง หยาดน้ำใสบริสุทธิ์หลั่งไหลออกจากหางตาเฉี่ยวคม ราวกับหยาดฝนในคืนพายุที่
ตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย

“อ๊าาาา..นายรัดฉันแน่นมากเลย...เอ๊ะ!..เลือดออกเลยหรอ..หึ”

"อึก เอาออกไป อ๊ะ!!"

            ช่องทางรักที่บีบรัดเพื่อขับเอาสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาให้หลุดออกไป บีบรัดแกนกายใหญ่ที่ฝังตัวในร่างโปร่งอย่างแรง จนอี้ฟานเสียวซ่านไปหมด สายตาคมเข้มเหลือบต่ำลงไปเห็นผ้าปูที่นอนสีน้ำเงิน ที่เริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีเลือด แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจนัก

           

            ชายหนุ่มกดจูบประทับตรารักไปทั่วแผ่นอกเนียน และเริ่มกระชากตัวออกมาจนเกือบหลุด แล้วกระแทกกลับเข้าไปอย่างแรง จนร่างโปร่งต้องนิ่วหน้า เพราะจุกจนร้องไม่ออก แต่ร่างสูงไม่ได้ใส่ใจยังคงกระแทกตัวเข้าออกเนิบนาบ แล้วเร่งจังหวะขึ้นจนถี่รั่ว

“อื่มมม...อ๊าาาาา..นายแน่นมากเลยรู้ตัวมั้ย...อื่ออออ..อ๊าา...”

"ฮึก หยุดสักที "

           

            ร่างสูงก้มลงกระซิบเบาๆข้างหูของจื่อเทาที่นอนนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด แล้วขบเม้มใบหูเล็กเบาๆ แต่มันก็ไม่ได้ช่วยคลายความเจ็บปวดร่างร่างเล็กได้เลย ร่างสูงยังคงตักตวงเอาความหรรษาจากร่างเล็กอย่างต่อเนื่อง

“ฉันแทบจะทนไม่ไหวแล้ว..อ๊ะ!...อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาา”

            กระโพกสอบกระแทกลงบนช่องทางคับแน่นอย่างแรง และต่อเนื่องสามสี่ครั้งแล้วกระตุกปล่อยของเหลวขุ่นข้นในช่องทางรักจนไหลทะลักออกมาตามเรียวขาเล็ก ชายหนุ่มถอนความเป็นชายของตนออกมา และแก้มัดที่ข้อมือให้กับคนที่หมดสติไประหว่างการร่วมรักที่รุนแรงครั้งนี้  แล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มคลุมร่างเปลือยเปล่าตัวเองและร่างเล็กข้างๆ ก่อนจะหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า

..........................................................................................................................................................

//พู่พยายามแล้วค่ะ ได้แค่นี้จริงๆ ขอโทษด้วยนะค่ะ มือใหม่หัดแต่งอ่ะ ยังไงก็ติกันได้น่ะค่ะครั้งต่อไปจะพัฒนาให้ดีกว่านี้ค่ะ (พู่รู้สึกว่ามันยังบรรยายได้ไม่ค่อยลื่นเท่าไหร่ แต่ครั้งต่อไปจะลื่นกว่านี้แน่นอนค่ะ)J

//ขอโทษที่หายหัวหายตัวไปนานนนนน น่ะค่ะ ก็อย่างที่แจ้งไปคืองานเยอะแล้วติดสอบด้วย แต่หลังจากสอบเสร็จก็...มันต่ออารมณ์ไม่ติดอ่ะ ไม่แต่งนานเกิน เกิดอาการหัวไม่แล่นแต่งไม่ได้ 55555555

Lucifer's Chain พันธนาการ >> Intro

Intro(22/12/13)

คฤหาสน์ตระกูลอู๋

          บริเวณโดยรอบของสระว่ายน้ำของคฤหาสน์หลังงามเต็มไปด้วยเหล่านักศึกษาจบใหม่ ที่เพิ่งจบการศึกษา และรับไปประกาศเมื่อสัปดาห์ก่อนหน้านี้ กำลังสนุกสนานกับปาร์ตี้ฉลองเรียนจบอย่างสุดเหวี่ยง คงจะมีแต่ร่างโปร่งของ หวัง จื่อเทา ที่หลบมุมไม่ออกไปสนุกกับคนอื่น ค่อยแต่มองร่างบางของใครคนหนึ่งอย่างไม่ยอมล่ะสายตาไปไหน

           

             “จื่อเทา ไม่ไปสนุกกับคนอื่นล่ะ นายชอบมาหลบมุมแบบนี้อีกแล้วน่ะ -3- ”

เจ้าของร่างบาง อู๋ อี้เฟย พาตัวเองมาอยู่ตรงหน้าของจื่อเทา ทำเอาร่างโปรงหลุดออกจากภวังค์แทบจะทันที

           

               “อี้เฟยก็รู้ผมไม่ค่อยที่มีคนเยอะๆ” น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่ตอบกลับมาแสดงถึงความเบื่ออย่างชัดเจน

               “แต่นี่มันปาร์ตี้เรียนจบของพวกเราน่ะ ไม่รู้ล่ะยังไงนายก็ต้องออกไปสนุกกับฉัน” คุณหนูเล็กแห่งตระกูลอู๋เริ่มออกอาการเอาแต่ใจ พยายามฉุดกระชากลากถูพาตัวเพื่อนรักไปกลางฟลอร์จนได้ แต่    เธอจะรู้ตัวบ้างหรือไม่ ว่าการกระทำของเธอทำให้ ใครบางคน หวั่นไหว และ รู้สึกเหมือนมีความหวัง จนไม่อาจตัดใจจากเธอได้เลย....

           

ร่างสูงของคุณชายใหญ่กำลังมองน้องสาวต่างมารดาที่น่ารักของตนลากเพื่อนสนิทไปกลางฟลอร์ผ่านหน้าต่างบานใหญ่ด้วยความรู้สึกอิจฉา เพราะอายุที่ห่างกันถึง 6 ปี ทำให้ความรักของพี่ชายเปลี่ยนไป กลายเป็นความรักของผู้ชายคนหนึ่งที่ยินดีจะมอบทั้งหัวใจให้เธอดูแล แต่เพราะคำว่าพี่ทำให้พี่ชายอย่าง อู๋ อี้ฟาน ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะบอก ว่าเขารักเธอมากเพียงใด  ทำได้แค่ค่อยดูแลเธออย่างที่พี่ชายคนหนึ่งควรจะทำ.............. ....................................................................................................................................................... 
//อันนี้เนื้อเรื่องหลักจะอยู่ในเด็กดีน่ะค่ะ เป็นฟิคเรื่องแรกของพู่ รีดเดอร์ต้องใช่จินตนาการเยอะสักหน่อยเพราะบางทีอ่านแล้วอาจจะไม่ค่อยเข้าใจ(มั้ง) 555ยังไงก็ฝากด้วยน่ะค่ะ ^^